dinsdag 2 februari 2021

Gedichten

 

Je eigen pad gaan

Zoeken naar de zin van jouw bestaan

Worden wie je werkelijk bent

Voordat je voorbij je eigen kern bent gerend

Geef jezelf de tijd 

Dan wordt je door het leven geleid 



Aan de bron ontsproten

In vorm gegoten

Geef onderweg het licht een kans

Kom in balans 





Van alles aangehaakt

Onderweg vastgeraakt

Opnieuw meegemaakt 

Door het licht weer aangeraakt

Nu in volle glorie naar boven

Niet meer verstoppen, wil je dat beloven ?



Warme kleuren, Kruidige geuren

Geritsel van blad, Een druppel die spat

Van buiten naar binnen, Een nieuw jaargetij gaat beginnen

De natuur in zijn altijd waarachtige staat

Afwisselend en mooi in bont ornaat





Samen geland

Zielsverwant

Een maar toch twee

Op levensreis mee 








Wisselende vorm en consistentie

Op weg naar een nieuwe dimensie

Soms ver weg, soms dichtbij

Altijd heel en vrij








Kijk maar

Je bent al daar

Jezelf ontmoet

Zo is het goed








Ontdekken 

Je naar het leven uitstrekken

Wees in Zijn 

Dan zie je vanzelf de lijn 








Zoek je de zin? 

Je zit er middenin!

Kwestie van kijken zien

Voorbij het gewone stramien












Van mijn kruin tot mijn tenen

Ben jij naar binnen geschenen

Mijn hele wezen verwarmd

Van alle kanten omarmd 












In elkaars bestaan verweven

Samen de dingen beleven

Onze ziel ontbloot

Samen, een verrijking, zo groot












Vergezicht

Nog naar binnen gericht

Dan ontluiken

Je eigen kracht gebruiken 











Let op!

De kern van het bestaan dient zich aan
Hier kun je mee verder gaan

Verwonder
       en
Bewonder

Zet alles wagenwijd open
Laat je ermee vol lopen !